Skip to main content

പെന്‍സില്‍:നിര്‍വചനം?

എഴുതാനായി വിധിക്കപ്പെട്ടവന്‍
യാത്രക്കൊടുവില്‍ ഒരു കുഞ്ഞി-
കയ്യില്‍ എത്തി ചേര്‍ന്നു
ലാളനയും സ്നേഹവും ഏറ്റു വാങ്ങി...
മൂര്‍ച്ഛയേറിയ ബ്ളേഡുകള്‍ മേനി
തഴുകിയപ്പോള്‍ വല്ലാതെ നൊന്തു!
അതിനേക്കാള്‍ മൂര്‍ച്ഛയേറിയ വാക്കുകള്‍
കുറിച്ച് ആ നോവകറ്റി...അഥവാ
അതിന്റെ സുഖം തിരിച്ചറിഞ്ഞു!
തേഞ്ഞ് തേഞ്ഞ് ഇല്ലാതായപ്പോള്‍
അവന്റെ സ്ഥാനം ചവറ്റു കൊട്ട...
വെട്ടിയും തിരുത്തിയും കുത്തിവരഞ്ഞും
മുന്നേറുമ്പോള്‍ നിറംകെട്ട് തുടങ്ങിയ
താളുകളില്‍ നിറയുന്ന അവന്റെ വാക്കുകളെ,
അവനെ ആരും സ്മരിക്കുന്നില്ലാ.....!

 




[**കൂട്ടുകാരിയുടെ പെന്‍സിലിനേക്കാള്‍ വലുപ്പം വേണം ന്റെ പെന്‍സില്‍നു ന്നും വിചാരിച്ചു പെന്‍സില്‍ ചെത്തി ചെറുതാകിയത് ഓര്‍ക്കുന്നു :) ]

Comments

  1. പെന്‍സിലിന്റെ മൂട്ടിലെ എറേസര്‍

    ജീവിതം പോലെയാണെന്ന് ഒരു മെയില്‍

    എഴുതും, തെറ്റു വരും, മായ്ക്കും, വീണ്ടും എഴുതും


    ആശംസകള്‍

    ReplyDelete
  2. വായന അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു

    ReplyDelete
    Replies
    1. നന്ദി ഇനിയും വന്നു അഭിപ്രായം രേഖപ്പെടുത്തണം :)

      Delete
  3. ഏറ്റവും ചെറിയ പെന്‍സിലില്‍ എഴുതാനുള്ള കൊതി കൊണ്ട് ഒരു വമ്പന്‍ പെന്‍സിലിനെ ചെത്തി ചെത്തി "കുട്ടി പെന്‍സില്‍" ആയി രൂപപ്പെടുത്തി ....അതില്‍ എഴുതി ക്ലാസ്സില്‍ ഷൈന്‍ ചെയ്ത പുള്ളിയ ഞാന്‍ :-) :-) :-)

    ReplyDelete
  4. ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തലുകള്‍ക്ക് നന്ദി :-)

    ReplyDelete
    Replies
    1. നന്ദി വീണ്ടും വരിക :)

      Delete

Post a Comment

Popular posts from this blog

മഴമേഘങ്ങള്‍

കരിമഷി കണ്ണില്‍ മനസ്സ് മൂടി
വച്ച പെണ്ണ് അതായിരുന്നു
നീ മാത്രമറിയുന്ന ഞാന്‍!
പ്രണയം പറയാതെ നാം
പ്രണയിച്ചപ്പോഴും,പരസ്പരം
അപരിചിതരായി അറിഞ്ഞപ്പോഴും
സാക്ഷിയായത് മഴമേഘങ്ങള്‍!
സ്നേഹം പറയാന്‍ വയ്യാതെ
തൊണ്ട വരണ്ടു ചുമച്ച് തുപ്പുന്ന
മുത്തശ്ശിയെ പോലെന്ന് നീ നിര്‍വചിച്ച
മഴമേഘങ്ങളായി നമ്മള്‍ ഇരുവരും...
മനസ്സില്‍ മൂടി കിടന്ന ഇരുളിനെ 
വില്ലൊടിഞ്ഞ കുടശീലയുടെ
ഛായമാക്കി മാറ്റിയപ്പോള്‍ ഞാന-
റിയാതെ ആ നിഴലില്‍ നീ
മറഞ്ഞു പോയതെന്തെ?
നിന്റെ മൌനവും അസാന്നിദ്ധ്യവും
ഇന്ന് മഴമേഘങ്ങളായ് എനിക്കു
ചുറ്റും നില്ക്കുന്നു,ഒരുനാള്‍
ഞാനുമൊരു മഴമേഘമാവും
നിന്നെ മാത്രം തേടി കാറ്റിനൊപ്പം
അലയുന്ന മഴമേഘം!
കണ്ടു മുട്ടിയാല്‍ എന്‍ കരിമഷി
കണ്ണുകളൊന്നു നിറയും....
പെയ്യാന്‍ വെമ്പുന്ന കാര്‍മേഘ-
മായിരുന്നുവല്ലോ ഞാന്‍.........!

ഭ്രാന്തി

"നിനക്കു ഭ്രാന്താണ്.നീ ഭ്രാന്തിയാണ്.........."
അയാളുടെ ആ വാക്കുകൾ മാത്രം അവളുടെ കാതുകളിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.അതിനു ശേഷവും അയാൾ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു!എന്നാൽ പുതിയൊരു കഥ അന്വേഷിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന അവളുടെ മനസ്സ് കേട്ട് മടുത്ത ആ പഴങ്കഥയ്ക്കു ചെവി കൊടുത്തില്ല.
അവൾ ഭ്രാന്തിനെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു!നൂല് പൊട്ടിയ പട്ടം പോലെ മനസ്സിന്റെ ആ ഒരു പോക്ക്!!!സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയാതെയങ്ങനെ.............ഭ്രാന്തിയായി മുദ്രണം ചെയ്യപ്പെട്ടാൽ പിന്നെ സ്വാതത്ര്യമാണ്.പൊട്ടിച്ചിരിക്കാം,പൊട്ടിക്കരയാം,ആർത്തുല്ലസിച്ചു നടക്കാം,അത് വരെ ചങ്ങലയ്ക്കിട്ട സാമൂഹ്യ സദാചാരത്തെ നോക്കി കൊഞ്ഞനംകുത്താം....അങ്ങനെ...അങ്ങനെ...
സത്യം പറഞ്ഞാല ഭ്രാന്തി ആവുന്നതല്ലേ നല്ലത്..?അതെ അതാണവൾകിഷ്ടം!
ആകെയുള്ള ബന്ധുവും ബന്ധനവും ഈ ഒരു കഷ്ണം ചങ്ങല മാത്രം.ഉയർന്നു കൊണ്ടിരുന്ന അയാളുടെ സ്വരത്തിനൊത്തു ആ ഇരുമ്പഴികളുടെ കമ്പനവും കൂടി വന്നു.എങ്കിലും ഏറെ നേരമായി പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന 'ആ ആൾ' മാത്രം ഇനിയും എത്തിയില്ല!അത്രയും സ്നേഹമുള്ളത് കൊണ്ടാവാം...അവൾ ഭ്രാന്തിയാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റാത്തത് കൊണ്ടാവാം....

അതിഥിയായ് പ്രണയം

അന്ന് അവള്‍ പതിവിലും സുന്ദരിയായി കാണപ്പെട്ടു.
"എന്താ മോളെ വല്ല കുരുക്കും വീണോ?"എന്ന ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയായി  അവള്‍  ഭംഗിയായി ചിരിച്ചു.എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു:
"കുരുക്കൊന്നും വീണിട്ടില്ലാ....ഇനി എങ്ങാനും വീണാല്‍ എന്നേക്കാള്‍ മുമ്പു നിങ്ങള്‍ ആവില്ലേ അറിയ്യാ?എന്തോ ഇങ്ങനെ വരാന്‍ തോന്നി."
"ഉവ്വു ഉവ്വു"


കാത്തിരുന്നു കിട്ടിയ ഒരിത്തിരി നേരം....അതിവിശാലമായ IHRD ഗ്രൌണ്ട്....അവിടെ talking spot എന്നും fav.branch എന്നും പേരുള്ള മരത്തടിയുടെ മേല്‍ സംഘാംഗങ്ങള്‍ നിരന്നു.കത്തിയടിയും തുടങ്ങി.


അപ്പോഴായിരുന്നു ക്ഷണിക്കാത്ത അതിഥിയായി അവന്റെ കടന്നു വരവ്.


"എടീ ഇതേതാ മൂന്നാറിലേക്ക് ജെ‌സി‌ബി കേറി വരണ പോലെ ഒരു സാധനം വരണത്?"
"ഇടിച്ചു നിരപ്പാക്കോ?"
"കൊട്ടേല് മിട്ടായീം ആയിട്ടാ വരവ്.....ആദ്യം തന്നെ പോയിട്ട് അലംബാക്കണ്ട ല്ലേ?"
"എടീ ഇവന്‍ ആ രോഹിത് അല്ലേ?"
yes!ഇതാണ് നമ്മുടെ കഥാ നായകന്‍,രോഹിത്!
വന്നപ്പോ തന്നെ രോഹിത് ഭംഗിയായി മിട്ടായി വിതരണം നടത്തി.first impression ok!
gang cross questioning തുടങ്ങി:
"എന്താ വിശേഷം?"
"ഇന്നെന്റെ b'day ആ "
"ഓ ഹാപ്…